athos new

Κράτα το

logo academyLhmiECH

Κράτα το

 
-Πρόεδρος της Ομοιοπαθητικής Ακαδημίας
 
-Μέλος της Παγκόσμιας
 Ομοιοπαθητικής Ιατρικής Εταιρείας
 
-Μέλος της Εκπαιδευτικής Υποεπιτροπής
  της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ομοιοπαθητική (ECH)
 
-Μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών

Τί ιδιοσυγκρασία είμαι;

Και αυτός ο τομέας είναι γεμάτος παρανοήσεις. Οι ιδιοσυγκρασίες είναι εξωτερικές επιδράσεις που διαμορφώνουν συγκεκριμένες ανισορροπίες του ενεργειακού μας επιπέδου. Επηρεάζεται δηλαδή η ροή της αιθερικής ενέργειας στο σώμα μας και μπλοκάρεται με συγκεκριμένο τρόπο που αντιστοιχεί στη συγκεκριμένη ιδιοσυγκρασία. Όπως η νόσος ανισορροπεί το Υλικό Σώμα και προκαλεί συγκεκριμένα συμπτώματα έτσι και οι ιδιοσυγκρασίες ανισορροπούν το Ενεργειακό μας Σώμα.

 

Μάλιστα, στην Ομοιοπαθητική θεωρούμε ότι «το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι». Ότι δηλαδή, πρώτα ανισορροπούμε στο Ενεργειακό Σώμα και μετά αυτό κατεβαίνει προς τα κάτω στο Υλικό Σώμα και ταυτόχρονα επηρεάζει και το Ψυχικό Επίπεδο προς τα πάνω. Γι αυτό και στην Ομοιοπαθητική χρησιμοποιούμε ενεργειακά φάρμακα ώστε να αντιμετωπίσουμε τη διαταραχή, την Ασθένεια και σαν σύνολο αλλά και σε πιο βαθύ και πρώιμο στάδιο. Γι αυτό και έχουμε και βαθύτερα, καλύτερα και πιο μόνιμα αποτελέσματα και μάλιστα χωρίς παρενέργειες.

 

Επομένως οι Ιδιοσυγκρασίες επηρεάζουν μόνο μέρος του σωματικού, αιθερικού και ψυχικού επιπέδου και όχι όλο. Επιπλέον δεν επηρεάζουν τον ανώτερο μας εαυτό, δηλαδή τη Συνείδηση μας και το Ατομικό Πνεύμα. Άρα οι ιδιοσυγκρασίες δεν πρέπει ποτέ να ταυτίζονται με το άτομο, με το σύνολο μας. Δεν πρέπει να λέμε «είμαι η τάδε ιδιοσυγκρασία». Είναι πιο σωστό να λέμε ότι ο εξωτερικός μου εαυτός επηρεάζεται στη συγκεκριμένη φάση από την τάδε εξωτερική ιδιοσυγκρασιακή επίδραση. Δεν είμαι η ιδιοσυγκρασία Φώσφορος αλλά επηρεάζομαι σ’ αυτή τη φάση κατ’ αρχήν αιθερικά και κατά δεύτερο λόγο σωματικά και ψυχικά από την ιδιοσυγκρασία αυτή, από την ανισορροπία αυτή.

 

Όπως δεν ταυτίζουμε το σώμα μας ή το συνολικό μας εαυτό με τη νόσο που μας επηρεάζει δεν πρέπει να ταυτίζουμε τον εαυτό μας με την εκάστοτε ιδιοσυγκρασιακή επίδραση. Όπως δεν είμαι η κολίτιδα μου, ο καρκίνος μου, η κατάθλιψη μου έτσι δεν είμαι ο Φώσφορος ή η Λάχεσις ή η Πλάτινα κοκ.

 

Πολλοί ασθενείς βλέπουν το ομοιοπαθητικό φάρμακο που τους έδωσε ο γιατρός τους το οποίο έχει το ίδιο όνομα με την ιδιοσυγκρασία που τους επηρεάζει στη φάση εκείνη και πάνε και διαβάζουν την περιγραφή της συγκεκριμένης ιδιοσυγκρασίας και ταράζονται και συχνά λένε: «μα εγώ δεν είμαι τόσο κακιά, νευρική, δειλή, κυριαρχική, κλπ όπως με περιγράφει το βιβλίο» ή «μα εγώ έχω μόνο μερικά στοιχεία αυτής της ιδιοσυγκρασίας, μήπως μου δώσατε λάθος φάρμακο;» ή «έχω πράγματι κάποια στοιχεία αυτής της ιδιοσυγκρασίας αλλά όχι σε τέτοιο έντονο βαθμό» ή «έχω και κάποια αντίθετα στοιχεία από αυτά που περιγράφονται».

 

Όμως θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι όλα τα χαρακτηριστικά μιας ιδιοσυγκρασίας δεν είναι παρά οι ανισορροπίες που προκαλεί αυτή η ιδιοσυγκρασία στο σύνολο των ανθρώπων. Όπως στη νόσο αντίστοιχα έχουμε το σύνολο των συμπτωμάτων, την παθολογία, που προκαλεί η νόσος στο σύνολο των ανθρώπων έτσι γίνεται και με μια συγκεκριμένη ιδιοσυγκρασία. Επειδή κάθε άτομο είναι ξεχωριστό και διακριτό από τις εκάστοτε ιδιοσυγκρασίες που το επηρεάζουν γι αυτό κάθε άτομο υπό την επίδραση μιας συγκεκριμένης ιδιοσυγκρασίας θα αναπτύξει μέρος της συνολικής παθολογίας και μάλιστα σε άλλοτε άλλο βαθμό. Κατά τον ίδιο τρόπο που πέντε άτομα με το ίδιο κρυολόγημα θα αναπτύξουν πέντε παρόμοιες μεν αλλά διαφορετικές εικόνες ανάλογα με το ανοσολογικό τους σύστημα, τη διατροφή τους, κοκ, κατά τον ίδιο τρόπο και το τελικό αποτέλεσμα της επίδρασης μιας συγκεκριμένης ιδιοσυγκρασίας σε πέντε άτομα θα είναι παρόμοιο μεν αλλά διαφορετικό.

 

Επομένως ποικίλει στο κάθε άτομο η ιδιοσυγκρασιακή επίδραση ανάλογα με τη σωματική του κατάσταση, την ενεργειακή του κατάσταση, το πολιτιστικό του επίπεδο, τη δουλειά που έκανε με τον εσωτερικό του εαυτό, τον τρόπο ζωής του, κοκ. Σε κάποιο άτομο μια συγκεκριμένη ιδιοσυγκρασιακή επίδραση μπορεί να είναι μια πιο μόνιμη κατάσταση ενώ για κάποιο άλλο μια περιστασιακή εικόνα λόγω συνθηκών, κοκ.

 

Γι αυτό και μπορεί δυό άτομα στα οποία χορηγήθηκε το ίδιο ιδιοσυγκρασιακό φάρμακο να διαφέρουν, φαινομενικά τουλάχιστον, αρκετά. Αυτό που μετράει είναι οι βαθύτερες επιδράσεις και οι τάσεις που προκαλεί μια ιδιοσυγκρασία σε ένα άτομο και όχι το τελικό αποτέλεσμα στη συμπεριφορά του. Πχ μια ιδιοσυγκρασία μπορεί να δημιουργεί στο άτομο μια τάση βαργεστημάρας ώστε να τείνει να μην πλένεται και να είναι ατημέλητο αλλά αν το άτομο αυτό είναι πολιτισμένο και αν πχ η δουλειά του είναι να είναι στρατιωτικός, τότε είναι αναμενόμενο να καλύπτει αυτή την τάση εξ ανάγκης και να φαίνεται και καθαρό και τακτοποιημένο.

 

Συνήθως ένα άτομο στη διάρκεια της ζωής του επηρεάζεται από 5-10 συγγενικές βασικές ιδιοσυγκρασίες ανάλογα με τις συνθήκες. Δεν μένει στην ίδια ιδιοσυγκρασιακή επίδραση μόνιμα. Άλλοι, πάλι, αλλάζουν συχνά από τη μία ιδιοσυγκρασιακή επίδραση στην άλλη και άλλοι είναι σταθεροί σε μία ιδιοσυγκρασιακή επίδραση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Όπως λέμε συχνά, «η ζωή δεν μπαίνει σε καλούπια». Γι αυτό και στην πορεία μιας ομοιοπαθητικής θεραπείας ο γιατρός μπορεί να χρειαστεί να αλλάξει φάρμακο ακολουθώντας τις ιδιοσυγκρασιακές αλλαγές του ασθενούς του έστω και αν ο ασθενής πήγε καλά με τα προηγούμενα φάρμακα.

 

Παρανοήσεις:

-«Εγώ είμαι η τάδε ιδιοσυγκρασία». Λάθος.

-«Η ιδιοσυγκρασία είναι ο χαρακτήρας του κάθε ατόμου». Αυτό είναι λάθος γιατί η ιδιοσυγκρασία είναι μια εξωτερική ενεργειακή επίδραση και μάλιστα μόνο σε ορισμένα επίπεδα του ατόμου

-«Ο γιατρός μου, μου βρήκε την ιδιοσυγκρασία μου και από δω και πέρα αυτό το φάρμακο θα παίρνω». Λάθος.

-«Ομοιοπαθητικό φάρμακο και ιδιοσυγκρασία είναι το ίδιο πράγμα». Παρότι η πρώτη ύλη, το ομοιοπαθητικό φάρμακο και η ιδιοσυγκρασιακή επίδραση έχουν το ίδιο όνομα, παρόλα αυτά είναι τρία διαφορετικά πράγματα. Η πρώτη ύλη είναι ένα φυτό ή ορυκτό. Το ομοιοπαθητικό φάρμακο είναι ένα ενεργειακό φάρμακο που αναιρεί κατά κάποιον τρόπο την ενεργειακή ανισορροπία που τείνει να προκαλέσει μια ιδιοσυγκρασία σε έναν υγιή άνθρωπο.

-«Υπάρχουν «καλές» και «κακές» ιδιοσυγκρασίες». Αυτό είναι λάθος γιατί ουσιαστικά όλες οι ιδιοσυγκρασιακές επιδράσεις δεν είναι παρά ανισορροπίες, αρνητικές δηλαδή επιδράσεις. Βέβαια είναι αλήθεια ότι άλλες ιδιοσυγκρασιακές επιδράσεις είναι πιο σοβαρές και πιο βαθιές και άλλες πιο επιφανειακές αλλά δεν παύουν όλες να είναι ανισορροπίες. Κατά τον ίδιο τρόπο υπάρχουν πιο σοβαρές και λιγότερο σοβαρές νόσοι αλλά δεν παύουν να είναι όλες οι νόσοι, δηλαδή ανισορροπίες.

 

Κέας 42 πλ. Κολιάτσου Αθήνα τ.κ.112 55

Φόρμα Επικοινωνίας


Όνομα:*
E-mail:*
Επιθυμώ.:

* αφορά γιατρούς, οδοντίατρους, κτηνίατρους

Το μήνυμά σας:*